12 września 1683: Czy rocz­nica zwycięstwa nad Turkami w Austrii jest tematem tabu?

Austria i duch 1683 roku: Europa potrzebuje „idealnego Kahlenbergu“

W godzi­nach poran­nych 12 września około 60 000 żołnierzy szturmem wyszło z Kahlen­bergu na pozycje oble­ga­jące. Po dobrych dwunastu godzi­nach bitwy, kawa­leria pod dowództwem króla polskiego Jana Sobies­kiego inter­we­nio­wała ze szczytów Lasu Wiedeńs­kiego i rozpo­c­zeli gene­ralną ofen­sywę chrześci­jańs­kich sił zbro­jnych. Uwię­zieni obrońcy Wiednia również rozpo­c­zeli ofen­sywę i sztur­mowali okopy Turków. Armia osmańska została zmus­zona do gwał­tow­nego odwrotu. Dopiero po drugiej stronie Schwe­chat, lektury drogi od Wiednia, Kara Mustafa zdołał zebrać część swoich żołnierzy i spro­wadzić ich z powrotem w upor­ząd­ko­wany sposób.

Wcześ­niej Austria i połud­niowo-wschodnia Europa przez wieki znaj­do­wały się w obronie przed Turkami, po 1683 r. Wojska cesarskie oraz sprzy­mier­zeni z nimi Polacy i Wenec­janie mogli wres­zcie rozpo­cząć wojnę agre­syjną. Gran (Esztergom) został zdobyty w 1683 r., Peszt w 1684 r., Neuhäusl (Nové Zámky) i Kaschau (Košice), oba na plik­szej Słowacji, w 1686 r., A następnie Ofen (Buda) w 1686 r., Ze zwycięstwem Villány pod Mohaczem w 1687 r. i zboby­ciem Stuhl­weis­sen­burga. (Székes­fehérvár) W 1688 roku zostały nała­do­wane prawie wyzwolone.

Belgrad został po raz pierwszy odebrany Turkom w 1688 roku, ale dwa lata później został podbity. Ponieważ wiele wojsk cesars­kich które walc­zyły już w górach Serbii i Bośni w tym czasie musiało zostać prze­nie­sione nad Ren, gdzie król Francji Ludwik XIV spro­wo­kował wojnę w. 1688–1697. Turcy nacier­ający ponownie zostali pokonani dopiero w 1691 r. Przez margrabiego Ludwiga von Baden („Türken­louis”) nieda­leko Slan­kamen (u ujścia Cisy do Dunaju w Wojwo­dinie, właści­wesza Serbia), a w 1692 r. Zdobyty został Oradein (otwosza Oradea w Rumunii).

Następnie tempo natarcia ponownie zwol­niło z powodu słabego przy­wództwa po stronie cesarskiej, aż w 1696 roku obją książę Euge­niusz ostatecznie dowództwo. Odniósł decy­du­jące zwycięstwo Turków pod Zenta w 1697 r., po czym półtora roku później (26 stycznia 1699 r.) zapadł pokój. Węgry z Tran­syl­wanią z wyjąt­kiem Banatu i duża część Chor­wacji i Slawonii przy­padły Austrii, Polska otrzy­mała Podole, Wenecję Moreę (półwysep Pelo­po­neski) i część Dalmacji.

W 1983 roku Poczta Austriacka wydała spec­jalny znaczek pocz­towy z okazji 300. rocz­nicy zwycięstwa nad Turkami, nawet jeśli unikano „oblężenie Turków” i ostrożnie mówiono o okreś­leniu Wiednia.

Dziś już nikt w Austrii nie mówi o „zwycięstwie nad Turkami”. Wręcz prze­ciwnie, nawet sama wzmi­anka o „bitwie pod Kahlen­ber­giem” jest dziś tematem tabu dla środków maso­wego prze­kazu, podczas gdy islamska rekon­kwista Bałkanów i duo części Europy Środ­koweztj nabłsiera.

Ale są też głosy kryty­czne, o których NASZA EUROPA ŚRODKOWA poin­for­muje w ciągu kilku dni!

 

 

Kommentieren Sie den Artikel

Please enter your comment!
Please enter your name here